Bugün, cebimizdeki küçük bir cihazın Dünya üzerinde herhangi bir yerdeki kesin konumumuzu belirleyebileceğini kabul ediyoruz. Ancak Küresel Konumlandırma Sistemi (GPS), Soğuk Savaş ve Uzay Yarışı'nın gerilimlerinden doğmuş, onlarca yıldır yapım aşamasındaydı.
Sputnik İlhamı
1957 yılında Sovyetler Birliği ilk yapay uydu olan Sputnik'i fırlattı. Sputnik'i izleyen Amerikalı bilim insanları ilginç bir şeyin farkına vardılar: Doppler etkisi nedeniyle uydunun radyo sinyallerinin frekansı, uydu yaklaştıkça ve uzaklaştıkça değişiyordu. Dünyadaki tam konumlarını bilirlerse uydunun yörüngesini haritalandırabileceklerini fark ettiler. Daha da önemlisi, eğer uydunun tam yörüngesini bilselerdi, Dünya üzerindeki tam yerini de bulabilirlerdi.
Askeri Bir Proje
1960'lar ve 1970'ler boyunca, ABD Savunma Bakanlığı bu konsepti orijinal olarak Navstar GPS olarak adlandırılan sağlam bir sisteme dönüştürdü. Ordunun füzeleri doğru bir şekilde hedeflemesine, birlik hareketlerini koordine etmesine ve gemi ve uçakları yönlendirmesine yardımcı olmak için tasarlandı. İlk operasyonel GPS uydusu 1978'de fırlatıldı.
Sivil Erişim ve "Seçici Erişilebilirlik"
1983 yılında Kore Hava Yolları'na ait bir yolcu uçağı, navigasyon hatası nedeniyle yanlışlıkla Sovyet hava sahasına girdikten sonra düşürüldü. Buna cevaben Başkan Ronald Reagan, gelecekteki trajedileri önlemek için GPS'in sivil kullanıma sunulmasını emretti.
Ancak ordu, "Seçici Erişilebilirlik" olarak bilinen bir programla sivil sinyali kasıtlı olarak bozdu ve sivil GPS'yi yaklaşık 100 metre kadar hatalı hale getirdi. 2000 yılına kadar Başkan Bill Clinton orduya Seçici Kullanılabilirliği kapatma emrini vererek sivil GPS'yi anında 10 kat daha doğru hale getirdi.
Modern Çağ
Seçici Kullanılabilirliğin kaldırılması teknolojik bir devrimi ateşledi. Adım adım araç navigasyon sistemlerinin, konum tabanlı akıllı telefon uygulamalarının, Uber gibi araç paylaşım hizmetlerinin ve bugün LocalAtual gibi web sitelerinde kullandığımız konum araçlarının oluşturulmasını sağladı.