Dziś przyjmujemy za oczywistość, że małe urządzenie w naszej kieszeni może wskazać naszą dokładną lokalizację w dowolnym miejscu na Ziemi. Jednak prace nad globalnym systemem pozycjonowania (GPS) trwały dziesięciolecia i zrodziły się z napięć związanych z zimną wojną i wyścigiem kosmicznym.
Inspiracja Sputnikiem
W 1957 roku Związek Radziecki wystrzelił Sputnika, pierwszego sztucznego satelitę. Amerykańscy naukowcy śledzący Sputnika zauważyli coś interesującego: z powodu efektu Dopplera częstotliwość sygnałów radiowych satelity zmieniała się w miarę zbliżania się i oddalania satelity. Zdali sobie sprawę, że znając ich dokładne położenie na Ziemi, mogliby stworzyć mapę orbity satelity. Co ważniejsze, gdyby znali dokładną orbitę satelity, mogliby ustalić jego dokładne położenie na Ziemi.
Projekt wojskowy
W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych Departament Obrony Stanów Zjednoczonych rozwinął tę koncepcję w solidny system, pierwotnie nazwany Navstar GPS. Został zaprojektowany, aby pomóc wojsku w dokładnym namierzaniu rakiet, koordynowaniu ruchów wojsk oraz nawigowaniu statkami i samolotami. Pierwszy działający satelita GPS został wystrzelony w 1978 roku.
Dostęp cywilny i „selektywna dostępność”
W 1983 roku pasażerski odrzutowiec koreańskich linii lotniczych został zestrzelony po przypadkowym wtargnięciu w sowiecką przestrzeń powietrzną w wyniku błędu nawigacji. W odpowiedzi prezydent Ronald Reagan nakazał udostępnienie GPS do użytku cywilnego, aby zapobiec przyszłym tragediom.
Jednak wojsko celowo zdegradowało sygnał cywilny w programie znanym jako „Selektywna Dostępność”, powodując niedokładność cywilnego sygnału GPS o około 100 metrów. Dopiero w 2000 roku prezydent Bill Clinton nakazał wojsku wyłączyć selektywną dostępność, dzięki czemu cywilny GPS natychmiast stał się 10 razy dokładniejszy.
Era nowożytna
Usunięcie selektywnej dostępności wywołało rewolucję technologiczną. Umożliwiło to stworzenie szczegółowych systemów nawigacji samochodowej, aplikacji na smartfony opartych na lokalizacji, usług wspólnych przejazdów, takich jak Uber, oraz narzędzi lokalizacyjnych, których używamy obecnie w witrynach internetowych takich jak LocalAtual.